Σε μία πόλη σαν το Μαρούσι, με ιστορία που ανάγεται στους αρχαίους χρόνους και με μία λαϊκή παράδοση που εμβληματικά αντιπροσωπεύεται από την κεραμική τέχνη και το Θέατρο Σκιών (οικογένεια Σπαθάρη), αποτελεί τεράστιο έλλειμμα η απουσία Δημοτικού Θεάτρου. Η πόλη μας έχει καταστεί ναός των επιχειρήσεων, του μπετόν και της κυριαρχίας του αυτοκινήτου.
Θα θέλαμε παρά ταύτα να επισημάνουμε την ύπαρξη κάποιων -ιδιωτικής πρωτοβουλίας και προσωπικού πάθους- οάσεων πολιτισμού εντός αυτής της μητροπολιτικής ερήμου. Πρόκειται για τον Χώρο Τέχνης “Ιδιόμελο”, στην συμβολή των οδών Βασ. Κωνσταντίνου και Ελευθερίου Βενιζέλου, τον Πολυχώρο Τέχνης “Zivasart Gallery” των αδελφών Νίκου και Γιάννη Ζήβα, στην οδό Παντανάσσης και Λ. Κηφισιάς, και το θέατρο “Διθύραμβος”, στην οδό Λητούς 6 υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Έφης Νιχωρίτη, που με τις πολλαπλές θεατρικές ομάδες της, τα εργαστήρια υποκριτικής και τις παραστάσεις που η ίδια σκηνοθετεί δίνει το δικό της στίγμα στα πολιτιστικά πράγματα του Αμαρουσίου.
Το Ιδιόμελο, που φιλοξενείται σε ένα οίκημα σπάνιας αρχιτεκτονικής αξίας, υπηρετεί από το 2009, με ιδιαίτερη επιμέλεια και ευαισθησία, το θέατρο, την λογοτεχνία και την μουσική υπό την επίβλεψη και δραστήρια συμβολή δύο ακάματων ανθρώπων, της Γεωργίας Δεληγιαννοπούλου και του Μανώλη Γιούργου. Οι παραστάσεις, και οι εκδηλώσεις εν γένει που διοργανώνονται εκεί, περιλαμβάνουν ένα πλούσιο ρεπερτόριο τόσο από το παλαιό, όσο και από το νέο ελληνικό και ξένο θέατρο. Σημαντικό μέρος των δραστηριοτήτων εκτείνεται επίσης στην μουσική, καθότι ο χώρος είναι ιδανικός λόγω της εξαιρετικής του ακουστικής για “φυσικό” ήχο, με παρουσιάσεις έργων για σόλο όργανα (ρεσιτάλ), μουσική δωματίου, τζαζ, παραδοσιακή μουσική. Παράλληλα, διαθέτει ένα δυναμικό Θεατρικό Εργαστήρι με ομάδες για ενήλικες, εφήβους και μικρά παιδιά. Στο χώρο, τέλος, φιλοξενείται και δραστηριοποιείται η μουσική ομάδα Αλληλεγγύης «Αλληλέγγυες Νότες, που από το 2013 μέχρι σήμερα έχει προσφέρει σημαντικό αλληλέγγυο έργο.
Ο πολυχώρος Τέχνης των αδελφών Ζήβα “Zivas Art Gallery”, που φέτος συμπληρώνει δέκα χρόνια συνεχούς λειτουργίας, έχει απέναντι του, στην άλλη πλευρά της Κηφισίας, τα μεγάλα θηρία της Ανάπτυξης, τα απόνερα των ολυμπιακών έργων που έγιναν αυθαιρέτως εμπορικά κέντρα, υπουργεία, εν γένει εκπρόσωποι του μετα-ολυμπιακού πολιτισμού μας. Με αυτή τη σκληρή αισθητική επιβολή απέναντί της -κυριολεκτικά και μεταφορικά- και σε αντιπαράθεση με το κυρίαρχο αυτό μοντέλο του βίου, η “Zivas Art Gallery” εργάζεται αθόρυβα και συνεχώς, έχοντας στο ενεργητικό της μέχρι σήμερα δεκάδες εκθέσεων εικαστικών τεχνών (ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτική), καλώντας εξέχουσες προσωπικότητες των ελληνικών (και όχι μόνον) γραμμάτων και τεχνών, και δημιουργώντας με κάθε έκθεση πολιτιστικό γεγονός, όχι μόνο για το Μαρούσι, αλλά και για όλη την καλλιτεχνική κοινότητα. Ο μοναδικής αισθητικής χώρος, διαμορφωμένος από τον εικαστικό Νίκο Ζήβα, είναι από μόνος του μια καλλιτεχνική εμπειρία για τον επισκέπτη. Στο χώρο φιλοξενούνται επίσης παρουσιάσεις βιβλίων, διαλέξεις επί ποικίλων θεμάτων Επιστήμης και Τέχνης, συναυλίες μουσικής δωματίου, μικρών εν γένει μουσικών συνόλων κλπ.
Το Θέατρο “Διθύραμβος”, το παλαιότερο και μακροβιότατο θεατρικό στέκι του Αμαρουσίου, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Έφης Νιχωρίτη, έχει αξιολογότατη θεατρική παραγωγή, με σημαντικές παραστάσεις Ελλήνων και ξένων συγγραφέων και με την ενεργή και συνεχή παρουσία των Θεατρικών Εργαστηρίων του.
Η προσέλευση κοινού σε αμφότερους τους χώρους κρίνεται μάλλον ικανοποιητική, αν λάβουμε υπ’ όψιν μας αφενός την σχεδόν τριετή διάρκεια της πανδημίας, και αφ’ ετέρου την οικονομική δυσπραγία λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης! Θα ήταν ευχής έργο αν οι κυψέλες πολιτισμού πολλαπλασιάζονταν με χρηματοδότηση του Δήμου, αλλά και με αντισταθμιστικά οφέλη από την πληθώρα των επιχειρήσεων που εδρεύουν στην περιοχή. Κρίνεται εντούτοις σκόπιμο να ενεργοποιηθεί κυρίως ο λαός του Αμαρουσίου, απαιτώντας την δημιουργία Δημοτικού Θεάτρου, αλλά και άλλων χώρων πολιτιστικού ενδιαφέροντος.
Από Γιάννης Ζήβας
symmaxia.com 